Hareketli Görsel Görüşlerim

1997 yılında başrollerini Meg Ryan ve Matthew Broderick’in üstlendiği Addicted To Love filminin Türkçe verisyonu olan Yarına Tek Bilet filmini izledim. Bu versiyonda Ozan Açıktan yönetmen koltuğunda ve filmin başrollerini Metin Akdülger ile Dilan Çiçek Deniz üstlenmiş.   Netflix’in ilk orijinal Türk filmi olan Yarına Tek Bilet’in senaryosunun da orijinal olmasını çok isterdim. Gelin görün ki senaryo neredeyse Addicted To Love’ın birebir aynısı; iki aldatılan eski sevgilinin kendi eski sevgilileri evleniyor, zaten bunların ayrılma sebepleri o ikisinin bunları aldatarak beraber olmasıymış, oğlan kızı tekrar kazanmak, kız ise oğlandan intikam almak istiyor. Günün sonunda birlikte geçirdikleri sürede birbirlerine bir şeyler hissetmeye başlıyorlar ve “happily ever after”.   Neyse, hikayenin daha önce yapıldığını ve bu duruma çok sinir olduğumu yeterince anlatabildiğime göre şimdi gelelim filmle ilgili beğendiğim ve beğenmediğim şeylere.   Öncelikle Metin Akdülger ve Dilan Çiçe...

uUuj33üçğaaaaaakhı6milyonikimilyar Tüm diyalogları ezberleyene kadar izlediğim, kendi kendime bir sonraki sahnenin komikliğine şimdiden güldüğüm, yine de bıkmadığım bir Ali Atay başyapıtı olan Ölümlü Dünya hakkında bir şeyler yazmazsam uyuyamayacağım artık.   Disko Kralı ve Makine programlarındaki tatlı skeçlerden tanıdığım Aziz Kedi ve Feyyaz Yiğit ikilisinin, Leyla ile Mecnun dizisindeki Mecnun olarak aklımıza kazınan Ali Atay ile üçlü sentezi sonucu bu muhteşem ötesi film ortaya çıkmış.   Filmimizin kısa hikayesi şöyle; kiralık katil olarak bir örgüte çalışan ailede Feyyaz yani Serbest’in hoşlandığı kıza örgüt üyesi olduklarını açıklaması sonucu başları derde giriyor. Bu arada Serhan – Sarp Apak – kendi kız arkadaşının hamileliğini öğreniyor. Örgütten kurtulmak için Ukrayna’ya sahte pasaport ile kaçma planları yapan Mermer ailesinin başına türlü türlü şakalar ve komiklikler geliyor. Bu süreçte de ailenin tam olarak ne iş yaptığı, paravan olarak işlettikleri restaurant ve ka...

  Çok sevdiğim bir YouTube kanalı var, Astrum ismi ve gezegenlerin özelliklerini anlatıyor Nasa görüntüleriyle birlikte. Bu kanalı her izlediğimde evrendeki büyüklüğümüzün bakteri kadar bile olmadığını düşünüp daha alçak gönüllü olmak için kendimi motive ediyordum. Interstellar'ı her izlediğimde de aynı duygu yoğunluğunu ve Tanrı'nın elini çok net bir biçimde hissediyorum. Tesadüflerden ibaret olmayacak kadar mükemmel bir evrende toz tanesiyiz.  Interstellar, "kıyamet sonrası" diyebileceğimiz bir dünyada, yaşamı sürdürebileceğimiz bir gezegen bulma yolculuğuna çıkan birkaç astronotun hikayesi kısaca.  Dünyamız bir toz kıyametiyle karşı karşıya, yağmur yağmıyor, ekinler büyümüyor ve dolayısıyla birçok sebzenin bir daha ekilecek tohumu kalmamış. Bu kıyamet dolayısıyla dünyanın ihtiyacı olan meslek insanları mühendisler, astronotlar, kaşifler, fizikçiler değil çiftçiler oluyor ve Cooper abimiz Nasa'daki görevinden emekliye ayrılıp çiftçilik yapmaya başlı...